Je weet wat er moet gebeuren en houdt rekening met anderen. Je denkt vooruit en krijgt veel voor elkaar, maar ergens onderweg voelt het steeds moeilijker om te voelen wat jij nodig hebt, waar jouw grens ligt en waar je eigenlijk naar verlangt. In mijn FAAM journal schrijf ik over precies die momenten. Ik schrijf dus niet alleen over stress, rust en grenzen, maar juist ook over hoe ze zichtbaar worden in een gewone dag. Zoals dat moment waarop je eindelijk een avond niets hebt en niet weet waar je zin in hebt. Of wanneer iemand je iets vraagt en jij je in allerlei bochten wringt hoe dat te kunnen regelen, voordat je jezelf afgevraagd hebt of je het eigenlijk wel wilt.
Je krijgt geen snelle tips om jezelf nóg beter te managen, maar wel observaties, inzichten en verhalen die je uitnodigen om te zien wat er in de onderstroom gebeurt. Je gaat jezelf er beter door begrijpen en je neemt jezelf steeds vaker mee in je eigen leven.
